Herkese merhaba, uzun zamandır yazmadığım için beni okuyan olur mu bilmiyorum ama bu bir nevi iç döküş.Bilindiği üzere 6 aydır memleketteyiz, kızım orada kreşe gidiyor bendeniz ise anneme bakıyorum ve bölünmüş, parçalanmış hayatımda aptal aptal, ne yaptığını bilmeden,antideprasanla hayata tutunmaya çalışarak yuvarlanıp gidiyorum.
Memleketin tek artısı oldu bana 14 yıldır ehliyeti olan ben bu sene araba kullanmayı öğrendim ve artık hiç de fena olmayan bir şöförüm, haaaa unutmadan bir artısı daha oldu 14 kilo aldım, evet yanlış yazmadım tam ondört kilo, kendimi çok tükenmiş hissediyorum, 15 aydır annemin altını değiştirmek ben de nasıl birşeyse galiba psikiyatriklik bir durum yeme isteği yarattı.Altını alırken duyduğum kokuyu ve hissi azaltmak için yiyecek aklıma geliyor ve işimi bitirip elimi yıkadıktan sonra doğru mutfakta soluğu alıyorum sanki unutmak ister gibi yiyorum da yiyorum.
Çocuklarımın psikolojisi de pek iyi değil oğlan kekeme oldu kız ise geceleri altını ıslatmaya başladı neyse kızınki geçici bir süre oldu okulda oturduğu yerde bile yapmış birkaç kere , öğretmeni konuşmuş rahatlayınca, altına kaçırmayı bıraktı şükür.Tüm bu yaşadıklarımız annemi bakıcıya bırakıp ankaraya evimize dönme kararı verdirmişti ki bize...
Herşeyimizi hazırladık, eşim ankaraya dönerken hepsini arabaya yükledik, sözüm ona bize kalan valizimizi de alıp biz de otobüsle gidecektik, eşim ankaraya döndü askerliğinin acemi birliği ankara polatlıya çıkmıştı,biz de kızın anneler günü gösterisinden sonra ankaraya gelecektik, eşim acemi birliğindeyken tlf la görüşürken çocukları özlediği için ağladı ama belli etmedi ben anladım dedim ki bu kadar fedakar bir adamı çocuklarından mahrum etmemeliyim,derhal iki çocuğu alıp otobüse bindim, ogün eşim usta birliği için kura çekecek yani askerliği nereye çıktı belli olacak, ilk konaklama yerinde tlf mu açmıştım kapamayı unutarak otobüse binmişim hiç de sevmem ve şiddetle kınarım, otobüste tlf çalmaz mı , valla kusura bakmayın asker eşim arıyor usta birliği nereye çıktı o bellli olacaktı dedim ve izin verdiler açtım telefonu İl jandarma komutanlığı ADANA ... Ben şoklardayım biz hayatımızı düzene koyacaktık , ankaraya dönecektik, hepsi kaldı, gene de şükür eşimden sonra çekenler hep yüksekovo şırnak falan çekmişler,memleketimizin heryeri güzel ama ben iki çocuğu alıp oralara gidemezdim ki,ben annemden çocuklar da babalarından ayrılmamış oldular.
Bendeniz memlekette spora başlayayım dedim ama daha step tahtasına ilk adımımı attım ki sol baldır da hırt diye bir ses işittim kımıldamama imkan yok, doğru hastaneye, hafif derece kas yırtılması, 15 gün merdiven inme, uzun yürüme çömelme , spor yok alt bile değişmeyecekmişim, vay babam vay dedim eve gelip tüm işlerime kaldığım yerden devam ettim, dr da spor hocası da vücudun çok yorgun olduğu için sporu kaldıramaz dediler.
İşte böyle haftaya memlekete gidiyoruz, ama bu sefer adamakıllı bir kadın tutacağım ben çocuklarım ve kendimle ilgileneceğim, arada evime ankaraya geleceğim,çocuklarıma acımayan kalmadı benden başka , dinimiz bile insanı önce evladından sorumlu tutuyormuş hatırlatması,umarım ben de hatırlarım, hepinizi çok özledim ve öpüyorum
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
12 yorum:
Sevgili arkadaşım bence de çocuklarını bu kadar mahrum etme canım benim.Yanlış anlama bende anneme çok düşkünüm canımı veririm fakat senin daha önceki yazılarını da üzülerek okudum nasıl bir annane torununu kardeşlerinden ana ve babasından koparabilir,bu bana çok bencilce geldi belki annen,baban ve kardeşlerinle büyüseydin şimdi o depresyon ilaçlarını kullanmana gerek kalmazdı.Bir insanın üstüne bu kadar gidilmemeli.Kusura bakma biraz hissi bir yazı oldu bu.Sevgilerimle.
teşekkür ederim ilgin için , gerçekten beni çok memnun ettin, tesbitinde haklısın annem bencil bir insandır, zaten bu anlam verilemez derecedeki kendimi adayışım da onun sağlıklıyken hiç tatmin olmayan bir insan olmasından ve bunun benim iliklerime kadar içime yerleşmesindendir,artık daha dengeli olmaya çalışacağım beni ve ailemi benden başka kimse düşünmüyor,bu arada yazıyı yazdıktan sonra tanımadığım birinin yorum bırakacağını rüyamda görmüştüm ve hergün bakıyordum acaba gerçekten böyle birşey olacak mı diye bu senmişsin ,tanıştığıma memnunoldum, sevgiyle kal
canım bitanem inan şu anda yazdıklarını ağlayarak okudum ve cevap yazıyorum canım yaaa ne çileli başın varmış seninde güzel olan çok anlayışlı bir eşinin olması pırıl pırıl 2 çocugun var allah bağışlasın önce kendini düşün sen iyi olki çocukların annen ve eşinle ilgilenebilesin bende şu sıralar çok karmakarışık bir hayat yaşıyorum ondan bloğumada yazamıyorum yüzde yüz düşünce gücü diye bir kitap var onu oku eşinin askerliği adanaya çıkması iyimi kötümü tam kestiremedim ama nasıl bir şanski siz ordasınız ve oraya çıkıyor bence çok güzel hayatta herşey insanlar için sen yinede moralini bozma kilolarıda takma herşeyin başı sağlık bugünlerde geçer allah sevdiği kullarına dert çile verirmiş sabır bitanem sabır öptüm kocamannn
canım dileğim ablam, senin yazını görmek bana öyle bir mutluluk verdi ki Allah da seni mutlu etsin bitaneciğim benim,dilerim senin sıkıntıların da bir an önce biter, huzurlu ve mutlu ortamına dönersin,eşimin askerliğinin adanaya çıkması iyi mi kötü mü biz de anlam veremedik iyi birşey varsa çocuklarım babalarından ayrılmadılar, bence en önemlisi de buydu yine de herşey için Allaha şükürler olsun , Allahım eşim ve çocuklarıma zarar vermesin,canım seni çoooook seviyorum ve tüm iyi dualarım seninle herşey gönlünce olsun öptüm
Ya arkadaşım hayat hikayen beni oldukça şaşırttı, derinden etkiledi, bir arkadaşımın tavsiyesiyle seni buldum (meleklerim) hala inanamıyorum. Allah sana kolaylıklar versin. Ama ben de arkadaşımın görüşüne katılıyorum canım bunu söylemek kolay değil belki ama lütfen kendine çocuklarına ve eşine de zaman ayırmaya bak. Tabi söylemesi kolay diyebilirsin Ama inan hayat gelip geçiyor zamanı geri döndürmek mümkün değil bak kendin söylüyorsun bazı şeyleri vakit geçtikten sonra onarmak mümkün olmuyor, araya soğukluk girdi mi herşey arapsaçına dönüyor. Ben de annemi 1,5 yıl önce kanserden kaybettim.Hasta yakınının acılarını, üzüntülerini, çaresiz kalmak nedir ben bilirim. Annemle 5 ay hastalık süresince birlikte geçirdik. Onun kanser olduğunu 3 ay bilemedin 5 aylık ömrü olduğunu bile bile hastane odasında türkü söyleyip eğlendirmek, odadan çıkınca da bağıra bağıra ağlamak nedir bilirim. Annemi kaybetmek üzereyken bile iyi olacaksın doktor şöyle dedi, böyle dedi diye oyalamak nedir, vedalaşmamak nedir, anne hakkını helal et diyememek, yine de onu kaybettikten sonra keşke (ağrısı olmasaydı da) biraz daha kalabilseydi bizimle. Ama inan ölüm acısı da geçiyor, geçiyor ama izi kalıyor ağır depresyonlar daha sonrası yaşanıyormuş. bunların izlerini silmek kolay değil. Ben annemi kaybettikten sonra acımı eşimin canını acıtarak unutmaya çalıştım ondan da pişman oluyordum ama elimde değil ama anlattığına bakılırsa çok şükür senin eşin de benimkisi gibi oldukça anlayışlı ama sınırları da fazla zorlamamalı.seninle daha uzun yazışmak isterim.Sıkıntılar paylaştıkça azalır. Allah Yardımcın olsun
sağol arkadaşım ilgin ve tavsiyelerin için , evet haklısın bir tarafı yaparken diğerlerinin sabrını da zorlamamak gerek, eşimden Allah razı olsun ama onun da bir dayanma gücü var , mesela bu aralar onda ,ki çocuklarına aşırı düşkün ve tahammüllüdür,çocuklarına karşı bir ilgisizlik ve tahammülsüzlük gözlüyorum, kaldı ki ben dahi anne olduğum halde bitmişlik duygusuyla çocuklarımı sevmek dahi içimden gelmiyordu, onlar küçücük omuzlarına beni ve tüm sıkıntılarımı yüklendiler.Ne diyeyim umarım bundan sonra daha mantıklı davranırım, canım senin de anneciğine Allahtan rahmet diliyorum, zor günler geçirmişsin, ama Allah kimseye yatak ömrü vermesin, sevgiyle kal tanıştığıma memnun oldum şimdidden senin ve tüm annelirin anneler günü kutlu olsun
Teşekkür ederim canım senin de anneler günün kutlu olsun.
sığınakcım canım keşke daha sık yazsan da bizlerle de paylaşsan sıkıntılarını. Bence eşinin Adanaya gelmesi iyi olmuş. çünkü seni az çok tanıdıysam şurada sen anneni ozr bırakır giderdin ankaraya. şimdi eşinin askerlik bitsin. Kadın da tutacakmışsın. Eşin tezkereyi aldığı gün hep birlikte evinize gidersiniz. Artık kızının okulu başlıcak, düzenli bi hayatı olmalı, çook fazla ilgilenmen lazım. çocuklarının ve eşinin yanında ol.
öpüyorum canımmm. inşallah askerlik bitene kadar herşey güzel geçer,sıkıntılarının çoğunu atlatırsın
canım şekerkızım benim senin bloğa erişemiyorum davetli görünmüyorsun diyor,carikan58@gmail.com adresine bir davetiye daha yollarsan sevinirimi , beni ne güzel de tanımışsın evet annemi bırakamazdım galiba çünkü kimseye söylemeden haftasonları anneme nasıl kaçarım planları yapıyordum, adanaya bi gidelim düzenli hayata geçelim daha çok yazmaya çalışacağım ,sizinle paylaşmak bana da çok iyi geliyor sizleri çok seviyorum öptüm
cnm benim döndüğünü görmemişim ben ancak görüp de okuyorum dolayısyla ancak yazabiliyoru..ne yazabileceğimi de bilmiyorum tam..böyle şeylerde teselli vermek de bir yerde boş geliyor.gerçekten seni sabrından dolayı çok takdir ediyorum.Allahım bu sabrını emeğini ödüllendirsin seni,çocuklarını,sevdiklerini sağlıklı sıhatli etsin.sana güç kuvvet dirayet versin. 2 çocuğun 1 annenin ve 1 kocanın sana çok ihtiyacı var.tüm yük senin omuzlarında, ne zordur kimbilir ama ne diyebilirim..seni %100 anlayabilmem mümkün deil ama kendimi yine de senin yerine koymaya çalışıyorum ve kendime çok kızıyorum saçma sapan şeyleri kendime dert edindiğim için :(
eşinin askerliğine ben çok sevindim.ayrılmamış oldunuz birbirinizden.ankara olsaydı belki daha iyi olurdu ama böylesi de çok güzel.
kendine çok iyi bak arkadaşım.kiloysa kilo..napalım..Allah başka dertler vermesin diyoruz işte.
çok öpüyorum seni
Sığınakçım ben de yazından çok etkilendim eşim askerdeyken ben de çok zorluklar yaşadığımı düşünürdüm ta ki seni okuyana kadar ama ben yine de çok şanslıymışım.Annemde kalmıştım ben de babannem hastaydı ama çok iyi bir bakıcımız vardı hatta kızıma bile bakardı ben işteyken eşimle birlikta çalıştığımız için onun olmamasıyla tüm iş yükü benim üzerime kalmıştı ve bununla beraber kızım durmadan hasta oluyordu onunki de babasının olmaması ve otam değişikliğinden kaynaklanan bir durumdu.Ama inan ki çekilen sıkıntılar daha sonra mükafat olarak geri dönüyor. Allah yardımcın olsun sana, annene çocuklarına sağlık güç, kuvvet versin inşallah..
geldiğini yeni görmüşüm canım anca yazabiliyorum doğal olarak...sen isabrından dolayıtebrik ediyorum. Bu sabrın ödülünü er yada geç alıcaksınm ben buna inanıyorum...
Sevgilerimle
Yorum Gönder