30 Eylül 2007 Pazar

DİZİLERİM

Pek yazasım yoktu ama blogları şööle bir dolaşırken bir de baktım azimliciğim beni sobelemiş, valla blogları okurken birbirini sobeleyenleri görünce nasıl imrenirdim ,beni kimse tanımıyor hatta varlığımdan haberleri yok ki sobelesinler ama için için de isterdim şimdi azimliciğim beni sobeleyince pek mutlu oldum, teşekkürler arkadaşım.


İzlediğim diziler konusunda sobelenmişim, ben belki bir çoğunun ıyy diyeceğini biliyorum ama tam bir kurtlar vadisi manyağı, fanatiği, hastası artık ne derseniz öyleyim, seviyorum abi vurduyu kırdıyı aksiyonu.

Diğer takipçisi olmaya çalıştığım dizi ise genco, o da hoşuma gidiyor ,aslında ilk başlarda daha güzeldi.Haa birde işim gücüm olmayacakta seyredebileceğim.

Beni kasan sıkıntıya sokan hüzünlendiren dizileri ise seyredemiyorum, daralıyorum yoksa Menekşe ile Halil de çok hoş ama üzülüyorum ve seyredemiyorum.

Bir de özellikle gece yatağıma yatınca ya da uykum kaçınca cnbc-e deki dizilere bayılıyorum neler mi: the oc, las vegas, gilmors girls, scrubs ve birçoğu cnbc-e dizilerinin, gülmek için avrupa yakasını izlemek istiyorum ama diyorum ya fırsat olmuyor pek.

Bir de eşim sivaslı olduğu için, yeni bir dizi başladı , show da pusat diye , sivaslı bir boksörün hayatını konu ediyor eşim ona takılıyor ben de arada bir göz atıyorum .

Kızım amma dizi bakıyosun , bu işin gücün arsında diyor olabilirsiniz kurtlar vadisi dışındakileri rastlarsam, fırsatım olursa bakarım ama vadiye asla bahanem olamaz onu tek geçerim ve ogün misafir dahi kabul etmeyenlerdenim ve ben manyağım galiba demi.

Ben de dilek ablamı ve sashamı sobeliyorum. herkese mutlu günler.

27 Eylül 2007 Perşembe

PERŞEMBE

offf çok yorgunum , belim ağrıyor , evi şööle azıcık dip bucak temizleyeyim dedim, tabi bende pil mil kalmadı.Belim öyle bir ağrıyor ki en son bu ağrıyı düşük yaptığımda hissetmiştim.Sanırım annemi indir kaldır derken incitiyorum belimi.Bugün zaten annemi karşı kanepeye alayım derken düşürüyordum ,eşime yetiş diye bağırdım geldi de kaldırıp yerine otutturduk.


Yakında memlekete gideceğiz, bir arkadaşımla annemin evinin anahtarını yengeme yolladım evi temizletecek, haber gelince ev temizlendi diye gideceğiz.Orada birkaçgün kalıp eşimin memleketine gitmeyi düşünüyoruz ama hadi bakalım yerse...Annemin evinin altında kızı oturuyor yani benim biyolojik annem , bir de çok güvendiğimiz güçlü kuvvetli bir abla var onu da paralı olarak yanına koyarsak, eee azıcık bakıversinler de biz de bir dinlenelim değil mi arkadaşlar.


Herkes ununu elemiş eleğini asmış bense daha yolun başındayım, benden birşeyler bekleyen 2 çocuk ve bir eş var,9 aydır bakıyoruz anneme ,millet rahat telefon edip kah akıl veriyorlar , kah yaptığını beğinmiyorlar ,azıcık da onların eli taşın altına girsin bakayım, görsünler anyayı konyayı, hem zaten annem de evini istiyor belli mi olur belki daha mutlu olur da temelli kalır ben de ayda bir hafta gider bakarım, ya da 1 ay orada durur, birkaç ayda bende , o şekilde yaşar gideriz.

Bugünlük benden bu kadar, bu arada azimliciğim senin bloğa davet edilmemiş görünüyorum hayırdır anlayamadım bir ilgilenirsen sevinirim.herkesi kocaman öpüyorum kendinize iyi davranın, sizden başka yok unutmayın ,sevgiler.

24 Eylül 2007 Pazartesi

İYİLİK MELEĞİME

Canım pinelam bu yazı bu sıralar bloga pek giremesen de sana ve senin gıyabında diğer blog arkadaşlarıma.Ben bu sıkıntılı günlerime girdiğimde bana en çok koyan eve tıkılıp kalmak oldu, çünkü biz ailecek ortalama haftanın 3 günü dışarı çıkıp gezip tozuyoduk, Ankarada hiç akrabamız olmadığı için çocuklar eğlensin diye toys'r us mış migrosmuş carrefourmuş geziyorduk, tabi Ankarada başka nereye gidilir, neyse hayatımızdan memnunduk ama,nazara pek inanırım konu komşu da nazar ediyordu hani,bu olay başımıza gelince eve çakılıp kaldık.

Neyse ben zayıflamaya annemin olayından önce karar vermiş ve başlamıştım tıkanıp kaldığım zamanlardan birinde tatlı yeme isteğimi nasıl azaltırım yazıp google arama motoruna bastım, karşıma nilayın blogu çıktı ve orada zayıflamayı başaran sashayı tıkladım ve artık sasha benim vazgeçilmezim olmuştu , o herşeyiyle hayat ışığı oldu bana, daha da zayıflama isteği, çalışma isteği ve azim onunla geldi bana.

Birgün sasha postunda pinelayı anlatmış tıklayacak biçimde adını yazmış link mi diyorlar ne ondan işte ,tıkladım ve iyilik perisini tanıdım,ben onu gizli gizli onun haberi olmadan okurken,sadece birgün bana davetiye yolla demiştim o beni nasılsa buldu ve seni hatırlıyorum deyip bana destek olmaya başladı beni arkadaşlar listesine ekleyince de canım dileğimle tanıştım, derken azimlim, nagişim, chokingcandyciğimle tanıştım,şimdi canımın sıkıldığı anlarda dur bir kızlarala paylaşayım deyip rahatlıyorum.


Bizler birbirimizi cismen tanımıyoruz,neyiz,nasılız, güzel miyiz, çirkin miyiz, kör müyüz topal mıyız, bilmiyoruz ama seviyoruz ve destek oluyoruz .En yanlız olduğumuz anlarda biliyoruz ki yanlız değiliz ve ben buna pinelanın sevgi halkası diyorum, o beni arakadş listesine eklemese idi ben bu adını saydığım nadide insanları bilmeyecektim ve kendimi en umutsuz anlarımda bile mutlu hissetmeyecektim.

Pinelam sen çok büyük bir iyilik ve sevgi halkasının en başısın ve iyilik hareketin gün geçtikçe artıyor, yardımından ve desteğinden dolayı sağol arkadaşım ,ne mutlu seni doğuran ve yetiştiren ana babaya,dilerim herzaman tüm iyilikler seni bulur, senin gıyabında diğer tüm arkadaşlara da teşekkür ediyorum ve kocamaaaaaan öpüyorum

PAZARTESİ

Eveet yeni bir hafta başladı,sanki bana farkeden bir şey var da,benim için haftanın başı da bir sonu da,sabah kalktım , annemin haplarını kahvaltısını verdim, biraz da kendime kaş göz bakımı yaptım,annemin tabiriyle terorist gibi olmuştum elim değip bir yolunamıyırum ki kaş göz birbirine girdi öfff neler diyorum ben ya.

Dün nette yurttan iki arkadaşımla sohbet ettik, arkadaşımın biri evli dünya bir iş beni bekliyor diyor, yarın da iş başı kendi öğretmen,saat olmuş 3 kalkıp daha iş bitirecek, sonra diyor ki amaaaan boşver evi eşime süpürtürüm , ortalığı anneme toplatırım, çocuklara da babam bakar, akşama da davetliyiz, uleeeen dedim ben de alt değişirim, yemek yaparım , evi toplarım, yemek yedirir bulaşıkları halledirm sonra da içerim citolesimi hiç birşey olmamış gibi olurum ama halime gülmekten ölüyorum bunları ona yazarken gerçekten de daha rahatım ,hani yardım edecek bir allahın kulu yok bari sinirlerime yardımcı bir destek hap almam hiç fena olmadı.

Bazı blog arkadaşlarım 2 -3 kilo da olsa kilo almaktan ve eskisi gibi bu konuda tutarlı olamamaktan yakınmışlar , arkadaşlar bu dönem dönem hepimize oluyor bakın o kadar yol katettik ki artık dönüp arkaya bakacak durumda değiliz yönümüz hep ileri olmalı ,hayat bu, yol her zaman dümdüz ve engebesiz olmuyor, yol bazan kıvrılıyor, bazan yolumuza taşlar çıkıyor , halledeceğiz , evet oralarda biraz yavaşlayacağız ama asla durmayacağız ve geriye dönmeyeceğiz, birbirimize destek olup hedefe varana kadar hep ileri hep ileri.


Bakın ben önümde vermem gereken nur topu gibi 10 kiloya sahibim, şu sıralar pek veremiyorum çünkü ben spor yapmadan bu işi beceremiyorum ama almıyorum da , bu da birşey bence , haaa 2 kilo falan bazan geri dönüyor ve ozaman da hemen dur be kızım o kadar uğraştın ve daha uğraşacağın geride diyip kendimi toparlıyorum.


Kilo çok kötü birşey ,sadece estetik kaygıyla söylemiyorum bunu, hastalıkların davetçisi, artık can boğazdan gidiyor bu anlaşıldı, annem hastalandığında 85 kilo falandı boy da kısa , o kiloyla bakımı o kadar zor oldu ki çevirsen kaldırsan bel dayanmıyor, kendi için de zor zayıf bir insan olsaydı belki yürüyebilirdi ama şimdi çoook zor, o bedeni kaldırmaya ne kuvveti var ne imkanı.Zaten kilodan beni tiksindiren , korkutan , her geri bakışımda hayııııır dedirten annemin bu durumu oldu.Annem sürekli kuyruk yağı yer , yemeklerini çok yağlı yapar, hamurişi ve et dışındaki yiyeceklere amaaan onlar da yemek mi derdi , bakın sonuç ortada haaaa kolestrolü çok düşük ama bu tür beslenen insanlarda damar yapısı bozuluyor ve bu da felç ,kalp krizi gibi hastalıklara yol açıyor.

İşte böyle, hep genç kalmayacağız, hoş hastanede felç hastası 21 yaşında gençler de vardı ya,hastalık var Allah korusun,sakatlık var, herşey bizim için kilolu halimizle bunlara karşı koymamız hem bizim için hem de bizimle ilgilenen insanlar için çok zor, o yüzden herşeyden kararınca yemeli sağlığımızın kıymetini bilmeliyiz, kilolarımızı atmalı ve giden kiloların geri dönmesine izin vermemeliyiz, bunu yapacağım diye kendimizi harap da etmemeliyiz, yavaş yavaş ve kararlı olmalıyız, arada tabiki kendimizi şımartacağız ama nerede dur dememiz gerektiğini bilerek.Herkese mutlu , sağlıklı, fazla kiloların atıldığı bir hafta diliyorum.

22 Eylül 2007 Cumartesi

YORGUNUM...

Selam arkadaşlar bu sıralar çok sıkıntılı günler geçirdik, annem salı günü tam bezini değiştirirken birden krize girdi , kaskatı kesildi, ağzından tükürükler çıktı, morardı,hırıltılı sesler çıkardı,eşim de ben de mahvolduk , ben sandım ölüyor,112 yi aradık onlar gelene kadar krizi 15 dakika sürdü ve 3 dakika falan rahatladı tekrar başladı , ambulans bizi gazi tıpa götürdü, acil yoğun bakımına aldılar annemi, herşey bir müddet sonra normale döndü ama yine de 24 saat gözlem altında tutacaklarını söylediler,eşimi eve çocukların yanına yolladım geceyi tek başıma acil servis salonunda geçirdim , yanıma hırka almamışım dondum, 2 gecedir uykusuz olduğum için habire kahve içtim, sandalyenin üstünde şiddetli bel ağrısıyla kıvranarak o geceyi atlattık.

Ertesi gün 10 da eşim geldi ben eve gittim,annemi de öğleden sonra gönderdiler, canım benim 2 gün nerdeyse deliksiz uyudu, acilde yastığına baktım ki kriz dolayısıyla bir top saç dökülmüş, nasıl ağır geçirdiyse , neyse bir dizi tetkik ve sonuç olarak felç sonrası gelişen epilepsi denildi , nöbet tekrarlamasın diye ilaç başlandı, ben bir kez daha yıkıldım, zaten yeterince sefil durumdaydı şimdi bir de sara nöbetlerimiz çıktı artık allahım anneme çektirme diyorum, inanın ne fiziki yorgunluk ne de ertelenmiş hayatım, en ağırı annemin gözümün önünde böylesine acı çekmesi ve gün günü yok olması.canım benim öyle masumlaştı ki , bebeğim diye seviyorum şımarıyor, nazlanıyor, ben de öpüp kokluyorum.

2 gündür de baş ağrısı çekiyorum, yenice geçti , iftarda pek birşey yiyemedim iftardan 3 saat sonra falan biraz süt ve müsli yiyebildim ancak.Üzgünüm, yorgunum,umutsuzum, ne yapacağımı bilmez haldeyim,Allahım şu güzel günlerde bir yoluna koyacaktır umarım.Hepinizi öpüyorum sevgiyle ve sağlıcakla kalın.

17 Eylül 2007 Pazartesi

PAZARTESİ AKŞAMI

Merhaba herkese , yazacak pek birşey yok , şu sıralar hislerim rutin ve dingin, bakalım nereye kadar.

Arkadaşım geldi 2gece bizde kaldı ve bu gece kuzeni davet etti oraya gitti, yarın yine bizde ,canım benim ben pek eski ben değilim , öyle pek eski neşem yok ve yorgunum, onu pek memnun edemiyorum diye korkuyorum, aslında o da eski o değil yani neşe bakımından, yaşayıp gidiyoruz ama hayat bizden neler alıp götürüyor değil mi? sezen aksunun şarkısındaki gibi eskidendi o eskiden...

Arkadaşımın baklava getirmesiyle herşey altüst oldu,diyet miyet kalmadı, ne güzel reglimin de sonuna yaklaştığım için kendimde bir hafifleme hissediyordum ama birkaç baklavadan sonra, yani şöööle 8 dilim kadar, ben bittim, naapiyim ben tatlıyı çok seviyorum ama yuh yani 8 dilim de yenmezki kardeşim , bir günde yemedim ama olsun, 2 dilim al nefsini körle yooook olur mu pis boğaz ben,neyse geçti,uzatmayalım!

Benden bu kadar diyetini başarıyla sürdüren arkadaşları tebrik ediyorum Allah nazarlardan korusun ne diyeyim bana da akıl versin,herkese mutlu günler.

14 Eylül 2007 Cuma

RAMAZAN BESLENMESİ

Dün kan sonuçlarımı aldım ve guatr için ulturasona da girdim hepsini toparlayıp dr uma sundum, baktı, hanımefendi sizde troidle ilgili hiçbir problem yok dedi,kolestrolim ve trigliseritim de iyi, trigliserit baktırmamın sebebi eşimin trigliseriti max 180 olması gereken değer 740 çıktı, acaba yediğimiz içtiğimizle mi alakalı dedim, hayır eşimin bünyesiyle alakalıymış,benimki 65, yani gayet iyiyim.


Dün ramazanı kazasız atlattık diyebilirim yeme içme bakımlarından.Sahurda light ekmekle yapılmış tost yedik,yanına çay, akşam yemeğine patlıcanlı pilav, haşlama tavuk, salata ve yeşil mercimekli sebze çorbası vardı.Biz 2 ramazandır iftarda Dr. Ender Saraçın tavsiyesine uyuyoruz ve ramazanı 2 şer kilo vererek tamalıyoruz nasıl mı
şöyle:

İlk önce ılık ballı ve limonlu suyumuzla orucumuzu açıyoruz, sonra çorbamızı içiyoruz,sofradan kalkıp 10 dakika falan oyalanıyoruz,yanlız dün bizimki biraz uzun sürdü , ben fırsattan istifade annemin yemeğini yedirdim, eşim de dışarı çıktı zehirlenmeye, sonra oturduk ana yemeğimizi yedik, tatlı ise şeytan kulağına kurşun hiç canımız çekmedi, çayımızı içtik arkadan. Bu arada talı yenilecekse yemekten 2 saat sonra falan yenmeliymiş, ona da uyuyoruz,zaten yarın TUS sınavına girmek için arkadaşım gelecek memleketten , tüm ısrarla hayır dememe rağmen oranın meşhur baklavasından getirecek , bakalım iftardan sonra 2 saat dayanabilirmiyiz.

Şimdilik benden havadisler bu kadar bu ramazan da hiç vermesem 2 kilo vermeyi hedefliyorum 2 kilo 2 kilodur küçümsememek lazım,haaaa bugün regl oldum o biraz beni aksatabilir ama müsade etmemeye çalışacağım, şimdiye kadar 1 galeta yedim 2 kare de bitter suçlusundan ağzıma attım, akşama kadar pek bişey yiyebileceğimi sanmıyorum, herkesi öptüm sevgiyle kalın.

12 Eylül 2007 Çarşamba

HERKESE MUTLU RAMAZANLAR

Bizim net kafayı yedi, adsl açınca maus kitleniyor hiç bir yere giremiyorum, bu yazımı da nasıl olduysa 2 günlük çabalarımızın sonucu yazabiliyorum,yayınlanır mı bilemiyorum.Sıkıntılı pazartesinin öğle sonrası anneme haftada bir gün bakması için anlaştığımız abla aradı ve yarın yerine bugün çıksanız olur mu , benim yarın işim var da dedi , oluuuur dedim,ailecek ankamalle gittik zaten yürüyerek bile bizim eve 15 dakika falan,dedim ki eşime kendime bişeyler alacağım, çıktık benim herzamanki mekana 2 tişört beğendim, bir de belki 15 senedir giymeye cesaret edemediğim kot pantolon, pantolonu 46 beden istedim baktım bol ,eleman dediki bir de şunu deneyin 42,5 bedenmiş giydim düğmesi biraz zor kapandı ama daha iyi oldu,adama aynen söyledim, o zaman bunu alın dedi düğmesi kapandıysa tamamdır, ben de başladım zayıflama hikayemi anlatmaya ve bunu alıyorum beni motive etsin de bir 5 kilo daha vereyim dedim ,adam hayran oldu 18 kilo vermiş olmama harika dedi nasıl yaptınız anlatınsana,behim eşim de evlendik 43 kiloydu doğumla biraz aldı ama gene veriyor, ben de ona moral olsun diye biraz kilo vermek istiyorum dedi adama hayran oldum ,abi aşka bak fazla bir kilosu yok adamın sadece karısı çok zayıf ona yoldaş olmak için kilo verecek, çok tatlı ve samimi bir insandı , ben herzamanki gibi bluzları 3xl alınca lütfen dedi siz artık 3xl değilsiniz bunu beyninize de kabul ettirin ve xl ı deneyin dedi ben xxl ı denedim ve gayet iyi oldu hatta xl bile olurdu ama şimdi göbek möbek,gerçekten de 18 kiloyu bedenimden attım ama beynimden atamadım galibe , hala 3xl lara hala 46 bedenlere gidiyorum,çok güzel bir sohbetti ilginiz için teşekkür ederim dedim ve mutlu mesut ayrıldım,eve gelip giydiğimde eşim başka biri gibisin fıstıksın fıstık dedi,Allaaaaaah tutmayın lan beni,verecem ulen kalan 10 kiloyu da.Yarın dün verdiğim kan tahlili sonucunu alacağım ve guatr için ultrasona gireceğim neti açabilirsem bildiririm, baka bloglara girmek çok zor olduğu için yorumların cevaplarını yorumlarınızın altına yazdım canlarım.Haaa bizsiz 5 saat geçiren annem gece bize yapacağını yaptı , inledi , bağırdı , ağladı, biz de onu otutturduk , bir iki espiri patlattık, gece 2 gibi uyuduk,gerçekten bütün mahallenin dilinde eşim nazar değmesinden korkuyorum, okadar iyi ki kimse katlanmaz eşinin annesinin yüküne,neyse şimdilik bu kadar herkesi öpüyorum,hayırlı ramazanlar diliyorum

10 Eylül 2007 Pazartesi

PAZARTESİ

Yine iyi değilim , sinirliyim , sanırım hapın dozajının artması gerekiyor.Yorgunum , ümitsizim ve yanlızım,evet sanal dünyada gezintim benim sıkıntılarımı bir nebze olsun hafifletiyor ama sanal dünyadaki arkadaşlarıma herzaman ulaşamıyorum, insan bazan yanında yöresinde bir dostu olsun onunla paylaşsın istiyor ama ne çare...


Bugün bir bitkinlik ki sormayın ben yemek memek yapamayacağım dedim evdekilere, gerçekten de hiçbirşey yapasım yok,gece uyuyamadığım için dr un verdiği gece hapı olan atarax ı içtim ,normalde içmiyorum çünkü her an uyanma riskim olduğu için hap da sersemlettiği için içmiyorum ama dün uykusuzluğa tahammül edemedim ve içtim, aksilik ya,hayret hiç de beni bulmazdı ya,annem sabahın 7 sinde tarihinde görmediğim bir şekilde , ön tarafına bile geçecek şekilde büyüğünü yapmış , ben kalktım sarhoş gibi, sanki akşamdan kalmışım ,temizle babam temizle neyse hallettim, pencereyi kapıyı açmaya müsade etmiyor ,amaaan nooolacak diyor , koku da sıkıyorum ama öbür koku baskın çıkıyor, neyse tamam anne dedim kapıyı bacayı kapattım salondaki kanepeye geçtim , orada biraz uyukladım oğlan uyandı amaaan vs vs işte, şimdi manyak gibiyim , kahve de içtim ama...


Diyet miyet kalmadı zaten, ben yaşıyormuyum ki , ben diye biri var mı ki , doğdum anam babam mı oldu , evlendim kocam mı oldu , çocuk doğurdum çocuklarımı mı büyütmenin keyfine varabildim çocuklarım mı oldu ki , okudum mesleğim mi olduki, zayıflama harekatına giriştim devam etmeme fırsatım mı oldu, yok anacığım yok ohalde kendim için birşey yapamıyorsam ben diye biri mi var, yokum ben abi yokum ve ebedi yokluğu özlüyorum eğer çocuklarım olmasa...

Tamam tamam biraz saçmaladım ama ne yapayım ben insanım ve bu blog benim hisliğim yoksa bunları kime diyebilirsin , delirmiş muamelesi yaparlar , oysa ben Allaha , kadere inanan , bunların imtahan olduğunu bilen ve boyun eğen biriyim, isyanım insanlara, keşke normal bir çocukluğum olaydı da olaylar karşısında daha tahammüllü daha dayanıklı olaydım.


Üzgünüm,herkesi üzdüğüm için üzgünüm, kimse bana aldırmasın ,bunları yazmadım ve hissetmedim varsaysın,çok isyankar görünüyor olabilirim , karşımda aciz ,hasta bir kadın duruyor olabilir ,biliyorum hatta o kadın annem ama ben de anneyim, ben de eşim ve ben de İNSANIM, keşke annem kendi çocuğuyla da ilişkilerini iyi tutaydı da yükümü onlarla da paylaşabileydim,annem öyle şüpheci ve güvensiz biridir ki insanlara karşı, hastaneye gittiğimizde şu halinde bile yan tarafta yatan kadını bizim dolabı karıştırmakla suçladı, oysa geçici olarak gittiğimiz o odada kadına ait olan dolaba bin çantamızı koymuştuk, kızılcahamama gittiğimizde yanında kalan kadının bana yaranmak için uğraştığını evi süpürdüğünü falan söylüyor amaaan anne yeter artık ya şu halinde bile neler düşünüyorsun kötü birşey mi ki yaranmaya çalışmak,ya azıcık insanlara güven artık ya diyorum, beni memleketime götürün parayla olduktan sonra bakan çok olur diyecek kadar da kendini beğenmiş mi diyeyim nankör mü...

Bugünlük zırvalamalarım bu kadar, gidip biraz uzanacağım,gerçekten yemek yapasım yok , ne yapabilirim onu bile düşünecek halim yok anneme çorba var dünden kalma onu yediririm, biz de peyniri zeytin idare ederiz.

7 Eylül 2007 Cuma

HASTA CUMARTESİ

Bugün kendimi pek iyi hissetmiyorum,millet uykudayken postumu yazayım dedim ama dünden beri hapla bile geçmeyen bir başağrım var, bir de gözüm şiş, dün gözüm çok kaşındı ve içinde, hem de gözkapağının içinde sivilce gibi birşey çıktı gözbebeğine değdikçe acıtıyor,damla koyduk, geçti ama gözüm hala şiş, postu yazarken de ellerim uyuşuyor, valla çürüdüm galiba, 4 kişinin yükü 1 kişiye biraz ağır geldi galiba , umarım geçicidir, siz ne kadar iyiyim deseniz de vücut S.O.S diyor bazan.Yapacak birşey yok , kilo verme işini 1 haftadır gündemimden kaldırdım bir de o işle uğraşırsam başım dönüyor gözüm kararıyor, ramazanda bir düzene gireceğini umut ediyorum , daha fazla yazamıyacağım elim kötü uyuşuyor,bu gebeliklerimle oluştu bende ve kaldı böyle , söylemesi ayıp kaşımı alırken bile bir çek 2 elimi salla şeklindeyim, neyse herkese mutlu haftasonları ben kaçmak durumundayım, oğlum elimi çekiştiriyor , annem beni çağırıyor...

5 Eylül 2007 Çarşamba

GİTTİK AMA...

Evet biz pikniğe gidebildik sonunda.Güzeldi, doğayla başbaşa, çam ağaçları,mis gibi bir hava,çocuklar için ağaçtan yapılmış bir park, filmlerdeki gibi ağaçtan asma köprüler,çok güzeldi yaaa.Ama yağmursuzluk toprağı öyle bir hale getirmiş ki hiç toprak kokusu yok , kupkuru, toz,öyle çam kokuları da içine dolmuyor ,Allahım nooolur bir an önce yağdır yağmurları diye dua ettim.Söylemesi ayıp güzelcene yaktık mangalımızı, lüplettik mamalarımızı,arada bir de evi arıyorum annem ne alemde diye ,abla , annen iyi sen merak etme diyor, sonra geleli 2 ya da 3 saat olmuşken bir tlf çaldı evden arıyorlar, anneme bakan abla diyor ki , canım siz azıcık rahat edin diye bişey demedim ama annen siz kapıdan çıktığınızdan beri basbas bağırıyor, ağlıyor, paraladı kendini, biran önce gelin, Allahım biz çıldırdık tabi , biz gittiğimizden beri niye gittilerki arada gelsinler diyormuş, ulan felek dedim ne kahpesin sen ya,bir rahat yok mu bana bu dünyada,sinirlendik bu kadar da bencillik olmaz 7 aydır ilk defa burnum b.k tan çıktı da 2 nefes çam kokladı, ne var sanki ya insanlar annelerini bayramdan bayrama görür, bizimki 2 dakika bırakmıyor ,tamam bu farklı bir durum ama hakkımız değil mi azıcık eğlenmek, kendimize vakit ayırmak,neyse öyle ya da böyle bize çok iyi geldi bu gezi , sonuna doğru gerilsekte bayağı rahatlamış olarak döndük,eve gelirken anneme çok sevdiği için incir aldık,geldik ki çıldırmış iniltisi pencereden duyuluyor, renk menk kalmamış ,tansiyon çıkmış, bir iki öptük eşimle ,işte geldik falan deyip sakinleştirdik, incirni de yiyince rahatladı mışıl mışıl uyudu, galibi iyice çocuklaştı,napalım katlanacağız.
Postu yazmakta geciktim affınıza sığınıyorum çünkü kayınpederim, eltim ve kaynım geldiler sabahın 7 sin de , bugün millet çil yavrusu gibi dağılınca ben de postumu yazdım, bizim de kaderimiz böyleymiş naaapalım, ya bu ilaç beni iyice yumuşattı , eğer ilacı içmiyor olsaydım eve gelince anneme içimden geçenleri aynen söylerdim, o da iyice gerilir durum içinden çıkılmaz hale gelirdi , bugün güzelce banyosunu yaptırdım, çarşafını oeğiştirdim ,şimdi uyuyor yazımı bitirip yemek yapacağım, akşama millet doluşur, mamalar hazır olsun, hatta öğle yemeğine hazır olmak zorunda, neyse beni düşünen ve iyi dilekleriyle yanımda olan herkesi öpüyorum,mutlu günler.

4 Eylül 2007 Salı

SELAAAM BLOG MİLLETİNİN İNSANLARI

Bugün de yine her sabah olduğu gibi yememe dikkat ettim, ettim ama benim düzen akşam 6 dan sonra cozutuyor bir abur cubur sevdası,zaten onları yemesem yani akşamdan sonra sapıtmasam ayda 6 kilo bile veririm.Bir de bu sıralar hazımsızlık sorunum var normalde ne güzel her sabah düzenli bir şekilde çıkardım ama son 15 gündür falan ancak takviyelerle çıkıyorum,ya havalardan ve ya kullandığım haplardan ya da aktif bir şekilde spor yapmayışımdan , aslında son bir seçenek daha var d) HEPSİ , neyse umarım geçici bir dönemdir.


Yarın umarım , inşaallah, galiba, bugün ihtimal günüm herhalde, pikniğe gidebileceğiz, ablayla konuştum yarın saat 9 da gelecek ama ben artık genleri değişmiş, bahtsız bedevilikten çıkıp direkt kutup ayısına dönüşmüş olduğum için talihime pek güvenmiyorum ya hadi hayırlısı.


Şimdi kalkıp yemek yapmalıyım, makarna ve tavuk sote yapacağım hemen şipşak,bizim ev ahalisi beklemeye gelmez , şu yemek işi halloldu mu çoğu işim hallolmuş gibi geliyor, en zoruma giden yemeğin adını koymak.Yarın gidersek ertesi gün blog milletine ilan ederim kızlar biz gidebildik diye yoksa yazılarımla dizlerinizde ağlar derdimi paylaşırım.Hadi canım hadi yeter kaldır bakalım inceltmeye çalıştığın poponu az laf çok iş şimdi iş zamanı, herkesi öpüyorum

3 Eylül 2007 Pazartesi

SIKINTILAR PAYLAŞTIKÇA AZALIYOR

Dünkü yazıma cevap veren pinelama ve dilek35 ime çok teşekkür ediyorum,evet bence de çok iyi oldu, bu sıcaklarda Ankara böyle ki Adanayı düşünemiyorum,artık bayram sonrası gideriz.Pinelam demiş ki uçakla gidin, bebeğim, annem oturamıyor bile onu uçağa bindirmek indirmek can derdi , üstelik buradan Esenboğaya git oradan uçakla Adanaya oradan vasıtayla bizim memlekete 1 saat, yani oturamayan birini indir bindir canımızdan bezeriz o da biz de.Valla bize kalsa hiç gitmeyiz ama onun da hakkı memeleketini görmek dostlarını görmek bakalım hayırlısı.


Allah sizlerden razı olsun kızlar , ben kimseden zaten annemle ilgili görevlerimi üstümden almasını beklemiyorum benim istediğim sadece birileriyle içimdekileri paylaşabilmek . bu blog işi benim belki de 3 hafta dışarı çıkmadığım günlerimde tek sosyal aktivitem,sizlerden gelen yorumlar,sizlerle birşeyleri paylaşmak bana bir kuvvet veriyor,yorgunluğumu hafifletiyor,dünyamın dışına çıkıyorum.Burada eşimiz dostumuz akrabamız yok hoş olsa ne yazar tırnağın varsa başını kaşı diyorlar,bloğuma girdiğimde,sanalda olsa içinde bulunduğum ortamın dışına çıkıyorum bir nefes alıyorum o da bana yetiyor.


Bu arada eşimin memleketlisi bir abla vardı güvendiğim, onunla konuştum haftada birgün annemle dursan da biz de biryerlere gitsek senin de evine bir katkı olur, ne dersin dedim , kadıncağız Allahtan arıyormuş, kıt kanaat geçiniyoruz çok memnun olurum dedi, bakalım belki bu hafta şu ertelenen Kızılcahamam pikniği gerçekleşir.

Diyet meselelerine gelince o neydi biz diettemiydik, ya ben spor olmayınca yapamıyorum , sabitlendim kaldım,sasham sormuş kaç kilosun diye, benim boyum 1,68 kilom şu an 79, geçen sene 30 ekimde karar verdim kilo vermeye, hepimizin birbirine benzer hikayesi var aslında bu konuda,ben mesleği ögrenmek için bir abimizin yanına gidiyordum oradaki sekreter kız şu 0 beden denilenlerden ve piyasada bu tiplere öyle güzel ve öyle ucuz kıyafetler var ki kız hergün birbirinden güzel ve farklı kıyafetle geliyor ben de 1 sene olmuş doğum yapalı üstüme olan bir pantolonum var onunla gidiyorum 2 de bluz ,bir hafta biri bir hafta biri, ulan utanıyorum forma gibi ,bir de benim fermuar caaart diye ayrılmaz mı kaldım sap gibi ortada, yeni birşey almak istemiyorum çünkü kilo vermeliyim biliyorum,hoş alıyım desem bulmak da şans işi,model kısıtlı bizim gibi tombalaklara,büyük bedeni o da denk gelirse bir lc waikiki de buluyorum bi tane gömlek gördüm orada çok güzel biliyorum olmayacak ama denemek istedim,giydim düdük gibi oldum kımıldamaya imkan yok ,eşime göstermek için kapıyı açınca görevli kız beni görmez mi pıhğ şeklinde bir püskürmeye benzer bir ses çıkardı,sonra toparladı hanımefendi aslında olmuş , yok canım dedim kız haklı gülmekte kızamazsın ki düdüğe benziyordum ama amacım eşime zayıflasam ne hoş kıyafetler var demi demekti kıza yakalandım,neyse 30 ekimde ben bir gaza geldim kendime ilk önce bir defter tuttum, zayıflama güncesi yaptım ilk etapta 3 ayda 9 kilo verdim,hayatımı tam yoluna koymaya başlamıştım ki gece gelen tlf la dünyamız tepetaklak oldu 28 ocakta yola çıktık kar kıyamet,yolda kaldık 2 bebekle,bir otele sığındık millet yukarı katlarda kakasını yaptıkça bizim banyo deliğinden blum blum çıkıyor ,sadece donmadığımıza şükrettik ertesi gün yola çıktık, Osmaniyede annem hastaneden çıkıp evinde kendine gelinceye kadar 1 ay kaldık ve ben 1 ayda6 kilo verdim, hayatımda ilk defa sıkıntıdan yiyemiyordum oysa ben sıkıntıdan yerim,işte marttan beri de Ankaradayız ve 3 kilo da burada verdim toplam 18 kilo verdim başlangıç kilom en son 97 idi ama 98 99 olduğu da oluyordu.Şimdi yakın hedefim 9 kilo daha vermek ondan sonra 5 kilo daha verip 65 olmak,hade beee nerde,yakında sporuma da başlarsam olur inşaallah.Herşeye rağmen hayattan ümitliyim,evet mesleğimi yapamıyorum , çocuklarımla ve kocamla hayatı istediğimiz gibi yaşayamıyoruz , başladığım kilo verme işim bocaladı ama inanıyorum ki her kötü günün güzel yarınları vardır,eşim araştırma görevlisi hocası demiş ki evde hasta ile büyüyen çocuklar duyarlı ,zeki ve mukayese yeteneği olan çocuklar olarak büyüyorlarmış, bakın bir artı,mesleğime gelince noterlik gibi bir şansım var ve noterlik 15 senede falan çıkıyor, sıraya girdim o zamana bakalım neler olur,nne bileyim bunlar polyannacılık mı, kendimi mi aldatıyorum, giden zaman ömürden gidiyor amaaaan boşverin işte öyle birşey.Bildiğim birşey varsa sanal da olsa girdiğim şu dünya şimdilik bana yetiyor çünkü biliyorum ki sizler sanal değilsiniz, biliyorum ki istediğim her an hislerimi paylaşabileceğim birileri var şu camın ardında,sizleri seviyorum , hadi kaçtım mutlu ve esen kalın.

2 Eylül 2007 Pazar

SONUNDA

Kaç zamandır yazamıyorum, daha doğrusu nete giremiyorum ,iş güç derken, bir an aklımdan çıkmıyor kızlar ne yaptı acaba , kilo durumları ne alemde diye meraktayım ama uğrayamadım işte.Aslında özellikle cuma günü yazmayı çok istedim sizlerden destek almaya ve yarıdımınıza ihtiyacım vardı, konu mu neydi annem kaç gündür tutturdu memlekete gidelim diye, ben de götürmek istiyorum, memleketidir elbette özlemiştir, üzülüyorum annem ki öyle evladı da olsa kimsenin evinde kalmayı sevmez ille de evim der tamam şimdi şartlar değişti ama yine de yazıktır 7 aydır evinden uzakta, sonra düşünüyorum ya içime batarsa evine götüremeden birşeyler olursa anneme , gözü açık giderse ne yaparım diye...Velhasıl kaçgündür düşüne düşüne götürmeye karar verdim,ancak adanadan bir tlf geldi , geliyormuşsunuz ama burası kavruluyor mahvolursunuz.azıcık geciktirin gelme işini dediler , zaten evde 7 ayın tozu toprağı var çocukları götürmeyecektim,evde babalarıyla kalacaklardı , bu gelen tlf resmen imdadımıza yetişti ,hem klima hem vantilatör birarada çalışıyormuş daha da yanıyorlarmış, anne dedim zaten şişme yatağın naylon burada bile tere batıyorsun ölürsün valla orada gel biraz daha erteleyelim dedim, neyse razı oldu
Zaten onu götürmek de can derdi, bizim araba küçük önce bir trasporter kiralıyoruz, bir yatak atıyoz içine , eee 8 saatlik yol , alt değişecek zaten oturamıyor yatarak gidecek ,sonra günlüğü dünyanın parası ,eşim arabayı geri getirecek bizi bıraktıktan sonra,neyse adanadan bir akraba razı oldu bir minibüsle gelmeye o götürecek bizi adanaya amaaaan v.s v.s. işte .Darda kaldığım ve sizlerden akıl isteyeceğim nokta ne yapayım kızlar herşeye rağmen götüreyim mi bana bir akıl verindi neyse sıcaklar yardımıma yetti de , gitmekten kurtulduk ,biz de rahatladık, ama bayram sonrası bir götüreceğim inşaallah, bize ne kadar zor gelse de onun da hakkı memleketini görmek öyle değil mi?
Kilo verme durumlarına gelince maalesef sıkıntıdan sapıttım hiç yemek yiyemedim ama sinirden bir aburdayıp cuburdadım ki ,kilo almadım ama veremedim de, neyse almamak da birşey.Herkesi öpüyorum destekleriniz benim için altın değerinde hepinizden Allah razı olsun , mutluluk ve şans hep sizlerden yana olsun