20 Kasım 2007 Salı
BİR GARİP YOLCUYUM
Bilmiyorum planlar böyle ama hayat ne getirir ne götürür meçhul,ama var ya kalbim çarpıyor, içim sıkılıyor 15 gün aradan sonra o yorucu tempoya yeniden dönmek beni ürpertiyor, inanın o kadar zor ki , bakalım hayırlısı.
Gidince en kısa zamanda kilo verme işine yeniden başlayacağım, eşim de ben de ayarlamış gibi dörder kilo almışız, şimdi iddialaştık 15 günde 2 şer kilo vereceğiz, bakalım kim dediğini yapacak, eşimin şansı daha yüksek ,yemek yapan yok ,abur cubur yiyen yok, bir de olimpik havuza gidiyor yaklaşık 1200 m falan yüzüyor ohhh kebab, kebab deyince adanada veriyosun 4 milyonu en baba kebab en baba mezelerle ,inanın mezeden kebebe geçemiyorsun ve oluyorsun yusyuvarlak.
Konudan konuya atlayan bir post oldu ama neyse , hepinizi çok seviyorum ve çok özleyeceğim, sevgiyle kalın arakadaşlar, beni unutmayın, hepinizi muhabbetle kucaklıyorum, şididen kurban bayramınız kutlu olsun haaa bir de yeni yılınız da kutlu olsun, dilerim yeni yıl sizlere yepyeni mutlulklar getirir, bu arada 8 uğurlu rakamım ve ocak 2 de doğum günüm , bu yıl çok güzel olacakmış gibi bir his var içimde .
18 Kasım 2007 Pazar
OLAMAAAAZ
Gidince t&s mi yapacağım yememi de azaltacağım bayrama kadar ne versem o kar, 79 kiloydum şimdi 83 oldum, direkt göbek fırladı,böyle mi oluyormuş ,kızlar anlatıyordu da düşnemiyordum nasıl bişey olduğunu, bir pantolonum var fermuarı kapalı aşağı indirebiliyordum şimdi ise düğmeyi zor kapatıyorum,sanki 10 kilo almışım, kendimi kötü hissediyorum, kilodan nefret ediyorum,sporla zayıfladığım için 79 kilo olsam da 75 gibi gösteriyordum,42 bedene bile sığmıştım ama şimdi 46 yı zorluyorum, bu sporu bırakmamın getirdiği birşey mi acaba bilen var mı.Bu arada bu durum kullandığım depresyon ilacıyla ilintili olabilir mi,bu ilaç benim iştahımı mı açtı ne.
Benden şimdilik bu kadarevet utanıyorum,oysa ben bilinçsizce kilo veren biri değildim nedir bu yoyo durumları bilmiyorum ama yetti gari,hah al işte verecek kilo 10 ken 15 oldu, öffff, tamam kaçtım ,sevgiyle kalın.
16 Kasım 2007 Cuma
GÜNLERİMİZ
Ankarada günlerimiz arkadaş ziyareti , çocukları eğlendirecek merkezlere gitmekle geçiyor , çok mutlulular, 2 yaşındaki oğlum eve geldikten sonra ilk dışarı çıktığımızda eve dönünce şaşkına döndü kapıdan içeri girdi eliyle işaret ediyor siz de girin diye heyecanla , çocuk göçebe hayatına öyle bir alışmış ki şaşırdı geri eve dönünüce ve çok mutlu oldu , kızımsa gitmeyi hiç istemiyor, zaten içinden yaşadığı hayattan anneannesini mi sorumlu tutuyor mu neyse anneannesinin yanındayken o yokmuş gibi davranıyor, kızım hadi anneanneni öp diyorum duymazlıktan geliyor.
İşte böyle herşeye rağmen haftaya gideceğiz, eşim de bunu istiyor çünkü yumurta tavuğun biyerlerine geldi ve eşimin adamaakıllı teziyle uğraşması lazım, neyse benim istediğim de gitmek bahanem de var böylece,ben şimdilik kaçıyorum, herkese mutlu haftasonları.
14 Kasım 2007 Çarşamba
ANKARADAYIZ
Memlekette anneme bakacak kimseyi bulamayınca ankaraya gelmekten vazgeçmiştik ve eşim daha fazla bekleyemeyerek ankaraya dönmüştü ki bir tlf geldi yakın bir dostumuzdan anneme bakacak bir kadın bulunmuştu.Kadın eve geldi görüştük ve tamam dedik böylece eşim lay lay lom adanaya gelerek bizi aldı oradan Sivasa geçtik orada 5 gün kaldık ama bana hiç bir iş yapmama rağmen mutlu bir yorgunluk oldu , eşimin ailesini ve dostlarını çok seviyorum sağolsun varolsunlar, canlarım benim.
Neyse şimdi ankaradayız ve bugün hava kötüydü biz de çocukları aldık Ankamalle gittik canlarım nasıl da eğlendiler , bu arada 3 boyutlu bir film gördük ve eşimle gizlice anlaştık yarın çocukları bir dostumuza bırakıp sinemaya kaçacağız,kızım duysa feryadı koparır biz de ona dr a gideceğiz dedik ablayı da ayarladık , yarını iple çekiyorum kih kih kih, bu yaştan sonra kaçamak da pek güzel oluyor canım.
Ama biliyor musunuz öyle huzursuzum ki annemi çok merak ediyorum kıyamıyorum ona yaaa, tlf nu kulağına tutuyorlar aşkım canım nasılsın , geleceğim yakında bebeğim diyorum ayyyy diyor bu ayyyyı çok iyi bilirim bu bir an önce gel daha orada mısın demek ve bu bana koyuyor ama ne yapabilirim 9 aydan sonra çocuklarıma anne kocama ise eş olmam gerekmiyor mu ama, adamdan gene allah razı olsun şu son 9 aydır kardeş olduk, arkadaş olduk ama ben ne ona eş ne de çocuklarıma anne olabildim.
Buraya kadarki yazıyı salı günü yazmıştım ama blogger da bir hata oldu ve yayınlanamadı ben de çarşamba yaptıklarımı da eklemek istedim ,bugün sinemaya gittik, 3 boyutlu bir deniz belgeseliydi ,mükemmeldi, büyüleyiciydi.Akşam da eşimin işten bir arkadaşına gittik ailecek görüştüğümüz, az önce geldik ve nete girdim hemen, işte böyle günler geçiyor su gibi, bugün bir de sabahtan evimi temizledim , eşim kızdı sanki kalacak mısınız da temizliyorsun diye ,olsun dedim sen kalacaksın ya.Evet haftaya çarşamba gibi adanaya yine yolcuyuz ,düşündük kız kreşe devam etsin, eşim de ankarada doktora tezini yazsın, eeee nisanda askerlik ve teze ara verecek hiç olmazsa bir iki bölüm bitirir o da kardır, gelince de kaldığı yerden devam eder , hatta belki de gitmeden hepsini bitirir askerden dönünce ne rahatlık olur onun için.
Epeyce uzun bir post oldu aslında daha da uzundu da bloggerdaki dünkü sorun sebebiyle hepsi kaydolmamış, yine fırsat buldukça yazacağım ama memlekete dönünce yazmam biraz zor, şimdilik hoşçakalın.
8 Kasım 2007 Perşembe
5 Ekim 2007 Cuma
YOLCUDUR ABBAS...
Arabayı şöförlü kiraladık, zavalllı eşim sanki az yoruluyormuş gibi güya yarın bizi götürüp ertesi gün sabah arabayı teslim etmek için Ankaraya getirecekti, yok canım dedim ,yeter artık mahvolursun hem bayram önü yollar kalabalık, Allah korusun, sen sor bakayım şöförlü olanı varmıymış arabanın, sormuş varmış, şartlar da daha ağır değilmiş 75 milyon falan,şöför parası farkıymış, hiçbirşey değil bence.
Neyse yarın yolcuyuz, bakalım nasıl günler bekliyor bizi, annemin kızkardeşi aradı, teyzelerimden biri ilaha ablamı bize getirsin ben 10 gün de 15 gün de bakarım demiş , ama eşim razı olmuyor öyle şey olmaz gelip evinde bakıyorlarsa ne ala diyor ama kimse de ona yanaşmıyor, bir de benim annemi evime getirip bakmama laf etmişlerdi , ne yapayım ya evi kocayı terk mi edeydim, neyse geçelim bunları ama onlarla ayrılırken pek iyi ayrılmamıştık karşılaşmak kasıyor beni açıkçası,olumlu düşünelim herşey güzel olsun,bakalım hayallerimi gerçekleştirebilecek miyim, hayallerimin dozunu arttırdım,güya annemi orada birilerine bırakıp önce eşimin memleketi sivasa sonra bursaya oradan da feribotla istanbula geçecem, hadeeeee ulen benim bile gülesim geldi ama canım hayalde mi parayla hayalde mi izinle.
Canlarım bayramınız şimdiden kutlu olsun,bayram size esenlik sağlık, mutluluk ,bol para, azalan kilo getirsin , iyi dileklerinizi benden esirgemeyin, hepiniz sevgiyle kalın.
3 Ekim 2007 Çarşamba
Yaaa 4 ya da 5 gündür dışarı çıkıp gezmek isteğiyle çılgına dönmüş durumdayım ama annemi bırakacak kimseyi bulamıyorum,gezmeye gidemedikçe de sinirim iyice arttı,bugün birini aradım yarın gelebilirim dedi , belki akşama bir arkadaşımı annemin yanına koyar biraz migros dolaşırım.
Dün gece annem uyumadı , haliyle 3 e kadar ben de uyuyamadım, ama benim tek sorumluluğum o değilki sabah çorçocuk mama ister, koca iftar yemegi ister, isteroğluister,geçtim başka odaya yattım artık napıyım,gene sabah erken kalkıp sorumluluklarıma döndüm, annemse gece uyuyamadığı için sabah kahvaltısını yaptı, şu an öğlen 1 saat, hala uyuyor.
Başım beynim yanıyor, belirsizlikler içimi acıtıyor,onu idare et bunu idare et artık inceldiğim yerden kopasım geliyor, offf bıktım karamsarlıktan ,secreti de okuyorum olumlu düşünmeye çalışıyorum ama yapamıyorum,düşünemiyorum bile düşüncemi toparlayamıyorum,gerizekalı gibiyim, oysa bu yıl kpss ye girmeyi isterdim ama nerdeeee.Benden bu kadar kendimden ben bile baydım herkesten özürdiliyorum sıktığım için,gene de sevgiyle ve mutlulukla kalalım.
30 Eylül 2007 Pazar
DİZİLERİM
İzlediğim diziler konusunda sobelenmişim, ben belki bir çoğunun ıyy diyeceğini biliyorum ama tam bir kurtlar vadisi manyağı, fanatiği, hastası artık ne derseniz öyleyim, seviyorum abi vurduyu kırdıyı aksiyonu.
Diğer takipçisi olmaya çalıştığım dizi ise genco, o da hoşuma gidiyor ,aslında ilk başlarda daha güzeldi.Haa birde işim gücüm olmayacakta seyredebileceğim.
Beni kasan sıkıntıya sokan hüzünlendiren dizileri ise seyredemiyorum, daralıyorum yoksa Menekşe ile Halil de çok hoş ama üzülüyorum ve seyredemiyorum.
Bir de özellikle gece yatağıma yatınca ya da uykum kaçınca cnbc-e deki dizilere bayılıyorum neler mi: the oc, las vegas, gilmors girls, scrubs ve birçoğu cnbc-e dizilerinin, gülmek için avrupa yakasını izlemek istiyorum ama diyorum ya fırsat olmuyor pek.
Bir de eşim sivaslı olduğu için, yeni bir dizi başladı , show da pusat diye , sivaslı bir boksörün hayatını konu ediyor eşim ona takılıyor ben de arada bir göz atıyorum .
Kızım amma dizi bakıyosun , bu işin gücün arsında diyor olabilirsiniz kurtlar vadisi dışındakileri rastlarsam, fırsatım olursa bakarım ama vadiye asla bahanem olamaz onu tek geçerim ve ogün misafir dahi kabul etmeyenlerdenim ve ben manyağım galiba demi.
Ben de dilek ablamı ve sashamı sobeliyorum. herkese mutlu günler.
27 Eylül 2007 Perşembe
PERŞEMBE
Yakında memlekete gideceğiz, bir arkadaşımla annemin evinin anahtarını yengeme yolladım evi temizletecek, haber gelince ev temizlendi diye gideceğiz.Orada birkaçgün kalıp eşimin memleketine gitmeyi düşünüyoruz ama hadi bakalım yerse...Annemin evinin altında kızı oturuyor yani benim biyolojik annem , bir de çok güvendiğimiz güçlü kuvvetli bir abla var onu da paralı olarak yanına koyarsak, eee azıcık bakıversinler de biz de bir dinlenelim değil mi arkadaşlar.
Herkes ununu elemiş eleğini asmış bense daha yolun başındayım, benden birşeyler bekleyen 2 çocuk ve bir eş var,9 aydır bakıyoruz anneme ,millet rahat telefon edip kah akıl veriyorlar , kah yaptığını beğinmiyorlar ,azıcık da onların eli taşın altına girsin bakayım, görsünler anyayı konyayı, hem zaten annem de evini istiyor belli mi olur belki daha mutlu olur da temelli kalır ben de ayda bir hafta gider bakarım, ya da 1 ay orada durur, birkaç ayda bende , o şekilde yaşar gideriz.
Bugünlük benden bu kadar, bu arada azimliciğim senin bloğa davet edilmemiş görünüyorum hayırdır anlayamadım bir ilgilenirsen sevinirim.herkesi kocaman öpüyorum kendinize iyi davranın, sizden başka yok unutmayın ,sevgiler.
24 Eylül 2007 Pazartesi
İYİLİK MELEĞİME
Neyse ben zayıflamaya annemin olayından önce karar vermiş ve başlamıştım tıkanıp kaldığım zamanlardan birinde tatlı yeme isteğimi nasıl azaltırım yazıp google arama motoruna bastım, karşıma nilayın blogu çıktı ve orada zayıflamayı başaran sashayı tıkladım ve artık sasha benim vazgeçilmezim olmuştu , o herşeyiyle hayat ışığı oldu bana, daha da zayıflama isteği, çalışma isteği ve azim onunla geldi bana.
Birgün sasha postunda pinelayı anlatmış tıklayacak biçimde adını yazmış link mi diyorlar ne ondan işte ,tıkladım ve iyilik perisini tanıdım,ben onu gizli gizli onun haberi olmadan okurken,sadece birgün bana davetiye yolla demiştim o beni nasılsa buldu ve seni hatırlıyorum deyip bana destek olmaya başladı beni arkadaşlar listesine ekleyince de canım dileğimle tanıştım, derken azimlim, nagişim, chokingcandyciğimle tanıştım,şimdi canımın sıkıldığı anlarda dur bir kızlarala paylaşayım deyip rahatlıyorum.
Bizler birbirimizi cismen tanımıyoruz,neyiz,nasılız, güzel miyiz, çirkin miyiz, kör müyüz topal mıyız, bilmiyoruz ama seviyoruz ve destek oluyoruz .En yanlız olduğumuz anlarda biliyoruz ki yanlız değiliz ve ben buna pinelanın sevgi halkası diyorum, o beni arakadş listesine eklemese idi ben bu adını saydığım nadide insanları bilmeyecektim ve kendimi en umutsuz anlarımda bile mutlu hissetmeyecektim.
Pinelam sen çok büyük bir iyilik ve sevgi halkasının en başısın ve iyilik hareketin gün geçtikçe artıyor, yardımından ve desteğinden dolayı sağol arkadaşım ,ne mutlu seni doğuran ve yetiştiren ana babaya,dilerim herzaman tüm iyilikler seni bulur, senin gıyabında diğer tüm arkadaşlara da teşekkür ediyorum ve kocamaaaaaan öpüyorum
PAZARTESİ
Dün nette yurttan iki arkadaşımla sohbet ettik, arkadaşımın biri evli dünya bir iş beni bekliyor diyor, yarın da iş başı kendi öğretmen,saat olmuş 3 kalkıp daha iş bitirecek, sonra diyor ki amaaaan boşver evi eşime süpürtürüm , ortalığı anneme toplatırım, çocuklara da babam bakar, akşama da davetliyiz, uleeeen dedim ben de alt değişirim, yemek yaparım , evi toplarım, yemek yedirir bulaşıkları halledirm sonra da içerim citolesimi hiç birşey olmamış gibi olurum ama halime gülmekten ölüyorum bunları ona yazarken gerçekten de daha rahatım ,hani yardım edecek bir allahın kulu yok bari sinirlerime yardımcı bir destek hap almam hiç fena olmadı.
Bazı blog arkadaşlarım 2 -3 kilo da olsa kilo almaktan ve eskisi gibi bu konuda tutarlı olamamaktan yakınmışlar , arkadaşlar bu dönem dönem hepimize oluyor bakın o kadar yol katettik ki artık dönüp arkaya bakacak durumda değiliz yönümüz hep ileri olmalı ,hayat bu, yol her zaman dümdüz ve engebesiz olmuyor, yol bazan kıvrılıyor, bazan yolumuza taşlar çıkıyor , halledeceğiz , evet oralarda biraz yavaşlayacağız ama asla durmayacağız ve geriye dönmeyeceğiz, birbirimize destek olup hedefe varana kadar hep ileri hep ileri.
Bakın ben önümde vermem gereken nur topu gibi 10 kiloya sahibim, şu sıralar pek veremiyorum çünkü ben spor yapmadan bu işi beceremiyorum ama almıyorum da , bu da birşey bence , haaa 2 kilo falan bazan geri dönüyor ve ozaman da hemen dur be kızım o kadar uğraştın ve daha uğraşacağın geride diyip kendimi toparlıyorum.
Kilo çok kötü birşey ,sadece estetik kaygıyla söylemiyorum bunu, hastalıkların davetçisi, artık can boğazdan gidiyor bu anlaşıldı, annem hastalandığında 85 kilo falandı boy da kısa , o kiloyla bakımı o kadar zor oldu ki çevirsen kaldırsan bel dayanmıyor, kendi için de zor zayıf bir insan olsaydı belki yürüyebilirdi ama şimdi çoook zor, o bedeni kaldırmaya ne kuvveti var ne imkanı.Zaten kilodan beni tiksindiren , korkutan , her geri bakışımda hayııııır dedirten annemin bu durumu oldu.Annem sürekli kuyruk yağı yer , yemeklerini çok yağlı yapar, hamurişi ve et dışındaki yiyeceklere amaaan onlar da yemek mi derdi , bakın sonuç ortada haaaa kolestrolü çok düşük ama bu tür beslenen insanlarda damar yapısı bozuluyor ve bu da felç ,kalp krizi gibi hastalıklara yol açıyor.
İşte böyle, hep genç kalmayacağız, hoş hastanede felç hastası 21 yaşında gençler de vardı ya,hastalık var Allah korusun,sakatlık var, herşey bizim için kilolu halimizle bunlara karşı koymamız hem bizim için hem de bizimle ilgilenen insanlar için çok zor, o yüzden herşeyden kararınca yemeli sağlığımızın kıymetini bilmeliyiz, kilolarımızı atmalı ve giden kiloların geri dönmesine izin vermemeliyiz, bunu yapacağım diye kendimizi harap da etmemeliyiz, yavaş yavaş ve kararlı olmalıyız, arada tabiki kendimizi şımartacağız ama nerede dur dememiz gerektiğini bilerek.Herkese mutlu , sağlıklı, fazla kiloların atıldığı bir hafta diliyorum.
22 Eylül 2007 Cumartesi
YORGUNUM...
Ertesi gün 10 da eşim geldi ben eve gittim,annemi de öğleden sonra gönderdiler, canım benim 2 gün nerdeyse deliksiz uyudu, acilde yastığına baktım ki kriz dolayısıyla bir top saç dökülmüş, nasıl ağır geçirdiyse , neyse bir dizi tetkik ve sonuç olarak felç sonrası gelişen epilepsi denildi , nöbet tekrarlamasın diye ilaç başlandı, ben bir kez daha yıkıldım, zaten yeterince sefil durumdaydı şimdi bir de sara nöbetlerimiz çıktı artık allahım anneme çektirme diyorum, inanın ne fiziki yorgunluk ne de ertelenmiş hayatım, en ağırı annemin gözümün önünde böylesine acı çekmesi ve gün günü yok olması.canım benim öyle masumlaştı ki , bebeğim diye seviyorum şımarıyor, nazlanıyor, ben de öpüp kokluyorum.
2 gündür de baş ağrısı çekiyorum, yenice geçti , iftarda pek birşey yiyemedim iftardan 3 saat sonra falan biraz süt ve müsli yiyebildim ancak.Üzgünüm, yorgunum,umutsuzum, ne yapacağımı bilmez haldeyim,Allahım şu güzel günlerde bir yoluna koyacaktır umarım.Hepinizi öpüyorum sevgiyle ve sağlıcakla kalın.
17 Eylül 2007 Pazartesi
PAZARTESİ AKŞAMI
Arkadaşım geldi 2gece bizde kaldı ve bu gece kuzeni davet etti oraya gitti, yarın yine bizde ,canım benim ben pek eski ben değilim , öyle pek eski neşem yok ve yorgunum, onu pek memnun edemiyorum diye korkuyorum, aslında o da eski o değil yani neşe bakımından, yaşayıp gidiyoruz ama hayat bizden neler alıp götürüyor değil mi? sezen aksunun şarkısındaki gibi eskidendi o eskiden...
Arkadaşımın baklava getirmesiyle herşey altüst oldu,diyet miyet kalmadı, ne güzel reglimin de sonuna yaklaştığım için kendimde bir hafifleme hissediyordum ama birkaç baklavadan sonra, yani şöööle 8 dilim kadar, ben bittim, naapiyim ben tatlıyı çok seviyorum ama yuh yani 8 dilim de yenmezki kardeşim , bir günde yemedim ama olsun, 2 dilim al nefsini körle yooook olur mu pis boğaz ben,neyse geçti,uzatmayalım!
Benden bu kadar diyetini başarıyla sürdüren arkadaşları tebrik ediyorum Allah nazarlardan korusun ne diyeyim bana da akıl versin,herkese mutlu günler.
14 Eylül 2007 Cuma
RAMAZAN BESLENMESİ
Dün ramazanı kazasız atlattık diyebilirim yeme içme bakımlarından.Sahurda light ekmekle yapılmış tost yedik,yanına çay, akşam yemeğine patlıcanlı pilav, haşlama tavuk, salata ve yeşil mercimekli sebze çorbası vardı.Biz 2 ramazandır iftarda Dr. Ender Saraçın tavsiyesine uyuyoruz ve ramazanı 2 şer kilo vererek tamalıyoruz nasıl mı
şöyle:
İlk önce ılık ballı ve limonlu suyumuzla orucumuzu açıyoruz, sonra çorbamızı içiyoruz,sofradan kalkıp 10 dakika falan oyalanıyoruz,yanlız dün bizimki biraz uzun sürdü , ben fırsattan istifade annemin yemeğini yedirdim, eşim de dışarı çıktı zehirlenmeye, sonra oturduk ana yemeğimizi yedik, tatlı ise şeytan kulağına kurşun hiç canımız çekmedi, çayımızı içtik arkadan. Bu arada talı yenilecekse yemekten 2 saat sonra falan yenmeliymiş, ona da uyuyoruz,zaten yarın TUS sınavına girmek için arkadaşım gelecek memleketten , tüm ısrarla hayır dememe rağmen oranın meşhur baklavasından getirecek , bakalım iftardan sonra 2 saat dayanabilirmiyiz.
Şimdilik benden havadisler bu kadar bu ramazan da hiç vermesem 2 kilo vermeyi hedefliyorum 2 kilo 2 kilodur küçümsememek lazım,haaaa bugün regl oldum o biraz beni aksatabilir ama müsade etmemeye çalışacağım, şimdiye kadar 1 galeta yedim 2 kare de bitter suçlusundan ağzıma attım, akşama kadar pek bişey yiyebileceğimi sanmıyorum, herkesi öptüm sevgiyle kalın.
12 Eylül 2007 Çarşamba
HERKESE MUTLU RAMAZANLAR
10 Eylül 2007 Pazartesi
PAZARTESİ
Bugün bir bitkinlik ki sormayın ben yemek memek yapamayacağım dedim evdekilere, gerçekten de hiçbirşey yapasım yok,gece uyuyamadığım için dr un verdiği gece hapı olan atarax ı içtim ,normalde içmiyorum çünkü her an uyanma riskim olduğu için hap da sersemlettiği için içmiyorum ama dün uykusuzluğa tahammül edemedim ve içtim, aksilik ya,hayret hiç de beni bulmazdı ya,annem sabahın 7 sinde tarihinde görmediğim bir şekilde , ön tarafına bile geçecek şekilde büyüğünü yapmış , ben kalktım sarhoş gibi, sanki akşamdan kalmışım ,temizle babam temizle neyse hallettim, pencereyi kapıyı açmaya müsade etmiyor ,amaaan nooolacak diyor , koku da sıkıyorum ama öbür koku baskın çıkıyor, neyse tamam anne dedim kapıyı bacayı kapattım salondaki kanepeye geçtim , orada biraz uyukladım oğlan uyandı amaaan vs vs işte, şimdi manyak gibiyim , kahve de içtim ama...
Diyet miyet kalmadı zaten, ben yaşıyormuyum ki , ben diye biri var mı ki , doğdum anam babam mı oldu , evlendim kocam mı oldu , çocuk doğurdum çocuklarımı mı büyütmenin keyfine varabildim çocuklarım mı oldu ki , okudum mesleğim mi olduki, zayıflama harekatına giriştim devam etmeme fırsatım mı oldu, yok anacığım yok ohalde kendim için birşey yapamıyorsam ben diye biri mi var, yokum ben abi yokum ve ebedi yokluğu özlüyorum eğer çocuklarım olmasa...
Tamam tamam biraz saçmaladım ama ne yapayım ben insanım ve bu blog benim hisliğim yoksa bunları kime diyebilirsin , delirmiş muamelesi yaparlar , oysa ben Allaha , kadere inanan , bunların imtahan olduğunu bilen ve boyun eğen biriyim, isyanım insanlara, keşke normal bir çocukluğum olaydı da olaylar karşısında daha tahammüllü daha dayanıklı olaydım.
Üzgünüm,herkesi üzdüğüm için üzgünüm, kimse bana aldırmasın ,bunları yazmadım ve hissetmedim varsaysın,çok isyankar görünüyor olabilirim , karşımda aciz ,hasta bir kadın duruyor olabilir ,biliyorum hatta o kadın annem ama ben de anneyim, ben de eşim ve ben de İNSANIM, keşke annem kendi çocuğuyla da ilişkilerini iyi tutaydı da yükümü onlarla da paylaşabileydim,annem öyle şüpheci ve güvensiz biridir ki insanlara karşı, hastaneye gittiğimizde şu halinde bile yan tarafta yatan kadını bizim dolabı karıştırmakla suçladı, oysa geçici olarak gittiğimiz o odada kadına ait olan dolaba bin çantamızı koymuştuk, kızılcahamama gittiğimizde yanında kalan kadının bana yaranmak için uğraştığını evi süpürdüğünü falan söylüyor amaaan anne yeter artık ya şu halinde bile neler düşünüyorsun kötü birşey mi ki yaranmaya çalışmak,ya azıcık insanlara güven artık ya diyorum, beni memleketime götürün parayla olduktan sonra bakan çok olur diyecek kadar da kendini beğenmiş mi diyeyim nankör mü...
Bugünlük zırvalamalarım bu kadar, gidip biraz uzanacağım,gerçekten yemek yapasım yok , ne yapabilirim onu bile düşünecek halim yok anneme çorba var dünden kalma onu yediririm, biz de peyniri zeytin idare ederiz.
7 Eylül 2007 Cuma
HASTA CUMARTESİ
5 Eylül 2007 Çarşamba
GİTTİK AMA...
4 Eylül 2007 Salı
SELAAAM BLOG MİLLETİNİN İNSANLARI
Yarın umarım , inşaallah, galiba, bugün ihtimal günüm herhalde, pikniğe gidebileceğiz, ablayla konuştum yarın saat 9 da gelecek ama ben artık genleri değişmiş, bahtsız bedevilikten çıkıp direkt kutup ayısına dönüşmüş olduğum için talihime pek güvenmiyorum ya hadi hayırlısı.
Şimdi kalkıp yemek yapmalıyım, makarna ve tavuk sote yapacağım hemen şipşak,bizim ev ahalisi beklemeye gelmez , şu yemek işi halloldu mu çoğu işim hallolmuş gibi geliyor, en zoruma giden yemeğin adını koymak.Yarın gidersek ertesi gün blog milletine ilan ederim kızlar biz gidebildik diye yoksa yazılarımla dizlerinizde ağlar derdimi paylaşırım.Hadi canım hadi yeter kaldır bakalım inceltmeye çalıştığın poponu az laf çok iş şimdi iş zamanı, herkesi öpüyorum
3 Eylül 2007 Pazartesi
SIKINTILAR PAYLAŞTIKÇA AZALIYOR
Allah sizlerden razı olsun kızlar , ben kimseden zaten annemle ilgili görevlerimi üstümden almasını beklemiyorum benim istediğim sadece birileriyle içimdekileri paylaşabilmek . bu blog işi benim belki de 3 hafta dışarı çıkmadığım günlerimde tek sosyal aktivitem,sizlerden gelen yorumlar,sizlerle birşeyleri paylaşmak bana bir kuvvet veriyor,yorgunluğumu hafifletiyor,dünyamın dışına çıkıyorum.Burada eşimiz dostumuz akrabamız yok hoş olsa ne yazar tırnağın varsa başını kaşı diyorlar,bloğuma girdiğimde,sanalda olsa içinde bulunduğum ortamın dışına çıkıyorum bir nefes alıyorum o da bana yetiyor.
Bu arada eşimin memleketlisi bir abla vardı güvendiğim, onunla konuştum haftada birgün annemle dursan da biz de biryerlere gitsek senin de evine bir katkı olur, ne dersin dedim , kadıncağız Allahtan arıyormuş, kıt kanaat geçiniyoruz çok memnun olurum dedi, bakalım belki bu hafta şu ertelenen Kızılcahamam pikniği gerçekleşir.
Diyet meselelerine gelince o neydi biz diettemiydik, ya ben spor olmayınca yapamıyorum , sabitlendim kaldım,sasham sormuş kaç kilosun diye, benim boyum 1,68 kilom şu an 79, geçen sene 30 ekimde karar verdim kilo vermeye, hepimizin birbirine benzer hikayesi var aslında bu konuda,ben mesleği ögrenmek için bir abimizin yanına gidiyordum oradaki sekreter kız şu 0 beden denilenlerden ve piyasada bu tiplere öyle güzel ve öyle ucuz kıyafetler var ki kız hergün birbirinden güzel ve farklı kıyafetle geliyor ben de 1 sene olmuş doğum yapalı üstüme olan bir pantolonum var onunla gidiyorum 2 de bluz ,bir hafta biri bir hafta biri, ulan utanıyorum forma gibi ,bir de benim fermuar caaart diye ayrılmaz mı kaldım sap gibi ortada, yeni birşey almak istemiyorum çünkü kilo vermeliyim biliyorum,hoş alıyım desem bulmak da şans işi,model kısıtlı bizim gibi tombalaklara,büyük bedeni o da denk gelirse bir lc waikiki de buluyorum bi tane gömlek gördüm orada çok güzel biliyorum olmayacak ama denemek istedim,giydim düdük gibi oldum kımıldamaya imkan yok ,eşime göstermek için kapıyı açınca görevli kız beni görmez mi pıhğ şeklinde bir püskürmeye benzer bir ses çıkardı,sonra toparladı hanımefendi aslında olmuş , yok canım dedim kız haklı gülmekte kızamazsın ki düdüğe benziyordum ama amacım eşime zayıflasam ne hoş kıyafetler var demi demekti kıza yakalandım,neyse 30 ekimde ben bir gaza geldim kendime ilk önce bir defter tuttum, zayıflama güncesi yaptım ilk etapta 3 ayda 9 kilo verdim,hayatımı tam yoluna koymaya başlamıştım ki gece gelen tlf la dünyamız tepetaklak oldu 28 ocakta yola çıktık kar kıyamet,yolda kaldık 2 bebekle,bir otele sığındık millet yukarı katlarda kakasını yaptıkça bizim banyo deliğinden blum blum çıkıyor ,sadece donmadığımıza şükrettik ertesi gün yola çıktık, Osmaniyede annem hastaneden çıkıp evinde kendine gelinceye kadar 1 ay kaldık ve ben 1 ayda6 kilo verdim, hayatımda ilk defa sıkıntıdan yiyemiyordum oysa ben sıkıntıdan yerim,işte marttan beri de Ankaradayız ve 3 kilo da burada verdim toplam 18 kilo verdim başlangıç kilom en son 97 idi ama 98 99 olduğu da oluyordu.Şimdi yakın hedefim 9 kilo daha vermek ondan sonra 5 kilo daha verip 65 olmak,hade beee nerde,yakında sporuma da başlarsam olur inşaallah.Herşeye rağmen hayattan ümitliyim,evet mesleğimi yapamıyorum , çocuklarımla ve kocamla hayatı istediğimiz gibi yaşayamıyoruz , başladığım kilo verme işim bocaladı ama inanıyorum ki her kötü günün güzel yarınları vardır,eşim araştırma görevlisi hocası demiş ki evde hasta ile büyüyen çocuklar duyarlı ,zeki ve mukayese yeteneği olan çocuklar olarak büyüyorlarmış, bakın bir artı,mesleğime gelince noterlik gibi bir şansım var ve noterlik 15 senede falan çıkıyor, sıraya girdim o zamana bakalım neler olur,nne bileyim bunlar polyannacılık mı, kendimi mi aldatıyorum, giden zaman ömürden gidiyor amaaaan boşverin işte öyle birşey.Bildiğim birşey varsa sanal da olsa girdiğim şu dünya şimdilik bana yetiyor çünkü biliyorum ki sizler sanal değilsiniz, biliyorum ki istediğim her an hislerimi paylaşabileceğim birileri var şu camın ardında,sizleri seviyorum , hadi kaçtım mutlu ve esen kalın.
2 Eylül 2007 Pazar
SONUNDA
Zaten onu götürmek de can derdi, bizim araba küçük önce bir trasporter kiralıyoruz, bir yatak atıyoz içine , eee 8 saatlik yol , alt değişecek zaten oturamıyor yatarak gidecek ,sonra günlüğü dünyanın parası ,eşim arabayı geri getirecek bizi bıraktıktan sonra,neyse adanadan bir akraba razı oldu bir minibüsle gelmeye o götürecek bizi adanaya amaaaan v.s v.s. işte .Darda kaldığım ve sizlerden akıl isteyeceğim nokta ne yapayım kızlar herşeye rağmen götüreyim mi bana bir akıl verindi neyse sıcaklar yardımıma yetti de , gitmekten kurtulduk ,biz de rahatladık, ama bayram sonrası bir götüreceğim inşaallah, bize ne kadar zor gelse de onun da hakkı memleketini görmek öyle değil mi?
Kilo verme durumlarına gelince maalesef sıkıntıdan sapıttım hiç yemek yiyemedim ama sinirden bir aburdayıp cuburdadım ki ,kilo almadım ama veremedim de, neyse almamak da birşey.Herkesi öpüyorum destekleriniz benim için altın değerinde hepinizden Allah razı olsun , mutluluk ve şans hep sizlerden yana olsun
29 Ağustos 2007 Çarşamba
GEÇ KALDIM!
27 Ağustos 2007 Pazartesi
OBURX BEN
25 Ağustos 2007 Cumartesi
SON 9 GÜNÜN ÖZETİ
Bugün tartıldım,hem malum dönem bitti hem de 9 gün geçti kilo verme startını vermemin ardından, sonuç : 1200 gr verdim , ohhh beeee darısı tüm isteyenlerin başına , darısı kalan 9 kilonun başına , 9 günde kendimi pek fazla sıkmadım ama zaten yoğunluktan yememe de pek fırsat kalmadı, çünkü annemin taburcu sonrası işlemleri vardı onlarla uğraşıyorum ve kahvaltıyı yeni yapmış olduğum için birşey yemeden çıkıyorum, hastaneye yürüyerek gidip geliyorum, eve gelene kadar da saat 5 i 6 yı buluyor,gelince de pek iştahım olmuyor ama gene de bişeyler yiyorum.
Yediklerime gelince:
sabah: etinin çörekotlu bir bisküisi var ona bayılıyorum, sabahları bir paket ondan yanına da biraz peynir,arkadan evde kek varsa kendi yaptığım ondan küçücük bir dilim yiyorum
ara öğünlerde : kendimi aç hissediyorsam sabahki çörekotlu bisküinin hepsini yemediysem ondan kalanlardan atıştırıyorum ya da bir meyve yiyorum
akşam : ne yemek yaptıysam ondan doyacak kadar yiyorum, bazan akşam yemeğinden sonra coşuyorum bunu hiç tavsiye etmem bimin bir cipsi var sade 200 kalori falan tüm paketi, ondan atıştırıyorum ,biraz da dondurma , haa sonra üzülüyorum ama naaapıyım anacığım biz de insanız , kiloluyuz diye ölelim mi, tadımlık da olsa biz de dünya nimetlerinden faydalanacağız
İşte böyle benim yeme düzenim vücudu ne şımartacaksın ne de kasacaksın yoksa bu iş olmuyor.Ben kilo verme işine ilk başladığımda buzdolabına tomarla şu küçük not kağıtlarından astım , bir de tüm yiyebilme olasılığım olan yiyeceklerin kalorilerini liste halinde astım ağzıma aldığım her lokmayı küçük not kağıdına yazdım yanına da kalorisini ,akşam topladım ,diyelim baktım 1200 kalori olmuş ,200 ya da 300 kalori daha alabilirim eee kış günü bizimkiler oturmuş çay içiyor ,yanında da biskremler falan ben de kalan kalorileri öyle takviye ettim hiçbirşeyden de mahrum kalmadım vücudumu da kandırdım , oh dedi benim beden bak ablam beni ne yaşpastadan ne biskremden mahrum ediyor demek ki diette değil ben rahatlayayım kasılacak birşey yok diyip uyurken ben açtım gözlerimi yaptım sporumu aldığım kaloriyi azaltıp harcadığımı artırdım verdim 18 kiloyu, şimdi spor yapamıyorum ama fazla efor sarfediyorum, sonuç: 1 kilo 200 gr gitti.Daha sonraki günlerde üstün çalışmalarımın sonucu, ehehehe, olarak internetten bulduğum , en çok tükettiğimiz mamaların kalorilerini vereceğim, simitti, bir avuç leblebiydi , 1 avuç kestaneydi ,4 kaşık pilavdı falan.Neyse ben kaçıyorum herkese iyi haftasonları.